ترکتازی در عرصه فرهنگ

چنگیز! آسوده بخواب،پان ترک بیدار است.

بایران تو را زندگانی بس است

که تاج و نگین بهر دیگر کس است

برخی از دوستان چشم داشتند تا ما در این وبلاگ خبرهای مربوط به سوزانیده شدن چند کتاب درسی و چند نسک ادبی ِ ادبیات کلاسیک را از سوی گروهی نادان ِ بی سواد و بیگانه از فرهنگ بازتاب دهیم. بنده هفته پیش فرتورهای (عکسهای) مربوط به این اقدام ِ به غایت کودکانه را دیدم و البته باعث انبساط خاطر نیز شد،چرا که اگر دشمنان ملت فرهنگ پرور ایران افرادی چنین وحشی و نادان و ضدفرهنگ باشند ، پس باکی از آینده نیست.گروههای تورکگرا که دایم از شهریگری 7000 هزارساله خود دم می زنند ( بگذریم از اینکه واژه یی برای نامیدن  تمدن و شهریگری و حتی خود شهر ندارند) نشان دادند که در دوران 900 ساله سررشته داری تورکان بیابانگرد در ایرانزمین چه آسیبی بر کتابخانه ها و آثار فرهنگی ما رسید. ترکگراها که هنوز قدرتی پیدا نکرده اند این چنین به ترکتازی و وحشی گری دست می زنند.وای به حال ما مردم آذربایجان اگر روزی ،روزگاری این خائنین در آذربایجان به مقامی برسند،که در آنروز حتی نوامیس مردم از دست این وحشی ها در امان نخواهد بود.

 گروهکهای پان ترک باید بدانند که این قبیل کارها شبیه خرابکاری های کودکانه است نه عملکرد سیاسی و البته از مشتی به اصطلاح فعال سیاسی که در کنج قهوه خانه ها طرح و برنامه سیاسی می ریزند و شبها پای بساط مواد مخدر می نشینند و کوس گدایی و رسوایی اخلاقی شان عالم را گرفته انتظاری بیش از این نیست. این افراد نمی دانند و یا فراموش کرده اند که در نمایشگاه کتاب تبریز مردم بزرگترین شهر آذربایجان به چه نحو از کتابهای ادب بویژه شاهنامه فردوسی و کتاب کوروش کبیر حقیقت تاریخ اسقبال کردند ... ! شاید این اشرار تصور می کنند که با سوزاندن چند جلد شاهنامه و یا بوستان و یا دیوان حافظ خواهند توانست که فقر ادبی و فرهنگی جهان تورک را بپوشانند .غافل از اینکه :

 آب دریا کزو گوهر زاید ....... به دهان سگی نیالاید

حال یک پرسش از گروهک های تورک گرا... . اگر در مقابل اقدام شما  (در فرض محال ) فردی نادان در پی آن بر می آمد تا در مقام انتقام کتاب و اثری معتبر در سطح جهانی را آتش بکشد ، کدام نسک ( کتاب ، نامه) را پیشنهاد میکردید؟؟؟ تصور نمی کنم بزرگان عالم ِ وحشی ترک فرصتی کرده باشند که سالی یا وقتی را برای تنظیم کتاب و سامان فرهنگ کنار بگذارند. روشنفکران این ملت هم از بس مشغول قربان و صدقه رفتن برای جهان غرب هستند و در مبالغت چاکری و نوکری به پیشگاه اروپا آنقدر افراط می کنند که حتی فرصت کتاب خواندن ندارند تا چه رسد کتاب نوشتن. فعالان سیاسی هم که خدا  را شکر مشغول سوزاندن کتابهای مردم اند. خوشا به حال این ملت.

در پایان یادآور شوم که ما خوشحالیم از این اقدام ِ نوکران اجنبی که بی فرهنگی و وحشیگری خود را با اقدام خود ثابت کردند وگرنه ما در طول این سالها هرگز قادر نبودیم وحشیت این ملت را ثابت کنیم.

خودفروختگان ترکگرا بدانند که اگر این اقدامات احمقانه را برای رسمیت دادن یک زبان بیگانه در این کشور انجام می دهند  ویا جهت مجبور کردن میهن پرستان و  ملیون ایرانزمین برای باج دادن به آنها دست به سوزاندن چند جلد کتاب می زنند، مسیر اشتباهی را برگزیده اند.چراکه با اینکار هم فرهنگیان آذربایجان را رودروی خود قرار دادند و هم سایر ملی گراهای ایرانی را از هر نوع.افزون بر این پان ترکها حتی اگر خود را نیز آتش بزنند اجازه نخواهیم داد که زبان بیگانه ترکی در ایران رایج شود ویا رسمی گردد.بلکه پس از این شدید تر از گذشته برای محو آثار اجنبی از سرزمین آذربایجان خواهیم کوشید ،چرا که همه ما دیدم یک فرد ترکگرا چگونه عمل می کند و چگونه دست به مبارزه می زند.گویی ناف ترکها را با آتش سوزی بریده باشند و براستی بهشت برای ترکها همان جایی ست که در آن جنگ و وحشی گری رایج باشد. ترکمانی وصف جنت می شنید...... گفت آنجا نیز غارت و کشتار هست؟؟؟

به هر روی مبارزه برای آزادی ایران شمالی با شتاب هرچه بیشتر در تمام ابعادش ادامه دارد تا آزادی این خطه و محو آثار ترکی از آذربایجان عزیز.

___________________

ترکان حتی پس از مسلمان شدن و وارد ستگاه خلات شدن هم دست از دژآگاهی برنداشتند. دوران معتصم عباسی که مادرش تورک بود و زمان خلافت وی اوج نفوذ و دخالت ترکان در دستگاه خلیفه می بود ( که نمونه ای از اقدامات وی قتل بابک خرمدین به طرزی فجیع بود ).غلامان ترک اعراب در زمان خلفا به محض اینکه فرصتی به دست می آوردند به فساد و ستم و وحشیگری می پرداختند. چانچه در کتاب شعوبیه مب خوانیم: ترکاني که کودکان را مي ربودند و وبه اصرار و التماس پدران و مادران توجهي نمي کردند (حسينعلي ممتحن: نهضت شعوبيه، انتشارات باورداران، 1368 ص 300)، و به روز روشن ، زنان را به عنف به محله هاي بدنام مي کشيدند (همان، ص300)

استقبال بي نظير مردم تبريز از كتاب هاب تاريخي نمايشگاه كتاب تبريز ::
یکشنبه ۱۴ آبانماه ۱۳۸۵