ملت ایران به سبب کهنسالی و قدمت تاریخی اش و البته موقعیت جغرافیایی ِ فلات ایران گذشته یی پرفراز و نشیب داشته است.رخدادهای مهم تاریخی در زندگی ملت ایران سبب بوجود آمدن مراحل ونقاط عطفی در زیست تاریخی اش شده است.برخی از این نقاط به نوبه ی خود هویت ملی ایرانیان را سازمان داده.هم اکنون هر ایرانی دارای یکسری رفتارهایی است که یادگار دوران پیش از اسلام می باشد و به همان اندازه نیز رفتارهایی دارد که به هویت اسلامی او بازمیگردد. خود ایرانیان هیچگاه در درازای تاریخ تعارضی میان این دو ندیده اند.چنانچه حافظ شیرازی (حافظ قرآن در 14 زوایت)مرتب دم از دولت و شوکت پیرمغان و روزگار جمشیدی و آیین زرتشتی میزند و سعدی شیرازی که همه قبیله اش عالمان دین بودند یاد از عصر کیخسرو و عدل انوشیرواان میکند.همچنین استرفتار اسدی توسی ِدینمدار و عطار عارف که هریک به نوبه ی خود در اوج گسترش اسلامی و رونق آن حسرت دوران جمشیدی را میخورند در نتیجه درمی یابیم که ایرانیان همواره خواسته اند این دو هویت ایرانی و اسلام ایرانیزه شده را به یکدیگر نزدیکتر و نزدیکتر نمایند. در دوران همروزگار (معاصر) رفتار غربی نیز همراه فرهنگ و تمدن غربی به ساختار هویت ایرانی افزوده شدو مثلث هویت ملی ایرانیان شکل گرفت.

تلاش اسلامگرایان تندروبرای زدودن هویت باستانی ایرانیان وکنار زدن الگوهای رفتاری ِمنبعث از غرب در جامعه ایرانی مقبول واقع نشد.همانطور که کوششهای غربگرایان بویژه طیف چپگرا برای زدودندوضلع دیگر مثلث ناکام ماند.

انترناسیونالست های اسلامی و کمونیست برای به کرسی نشاندن اندیشه های خود افزون بر رد یکدیگر ملیت ایرانی و ناسیونالیسم ایرانی را نیز انکار کردند.ولی این سه تکه ی هویت ایرانی چنان به هم آمیخته بود که هرگونه تلاش برای جدایی و کنار نهادن یکی از آنها از آغاز محکوم به شکست به نظر می رسید... .

اما ... اسلامگرایان که خواهان وحدت اسلامی و کمرنگ شدن تفاوتهای میان ملل اسلامی بودند در پی انقلاب سال 57 در ایران بقدرت رسیدند و تا حد زیادی آرمانهای خود را در آستانه ی برآورده شدن دیدند.انقلابیون پیروز پس از بقدرت رسیدن جنبه دینی هویت ایرانیان را پررنگتر و شدشدتر کردند،تاجایی که آن بخش از کِبود (هویت)ملت که در دورانهای باستانی ریشه داشت مورد بی مهری قرار گرفت و ناگفته پیداست که چه بر سر کوچکترین و آسیب پذیرترین ضلع هویت ایرانی (الگوهای رفتاری منبعث از غرب )آمد.کمونیسم رقیب دیرینه ی بنیادگرایان به شدت سرکوب شد و لیبرال - دموکرات ها نرم نرمک رانده شدند.

اماحال و روز چپگرایان ایرانی که در گذشته علاوه بر مذهب با تاریخ و ناسیونالیسم ایرانی نیز رویارویی کرده بود شنیدنی است.این گروه که در میدان سیاست پیش از انقلاب با کمکهای مالی بیگانگان سرپا ایستاده بودند ودر میدان ایدوئولوژی با طرح اشکالات بنی اسرائیلی سعی در تحقیر تاریخ و گذشته ملی ایرانیان داشتند تا از این طریق ناسیونالیستهای ایرانی را از نفس اندازند ،از موتلفان مصلحتی شان یعنی اسلامگرایان سیلی خوردند و دسته دسته بسوی اروپا و امریکا روانه گشتند.توده یی ها و کمونیستها و فدائیان و ... در دیار غربت نیز از عناد با هویت ملی ایرانیان فروگذاری نکردند.

به بازی چو نقد خرد باختند ...........به ناچار با دشمنان ساختند

پس از فروپاشی شوروی و شکست یک به یک تئوریهای مارکسیستی از چین تا کوبا رفقای کمونیست مانیز به یکباره رنگ عوض کردند. دیگر سکه ی ارباب پیشین رونقی نداشت پس هرکدام می بایست راباب جدیدی برای خود دست و پا میکردند.آن قسمت از چپی ها که واقعا به اندیشه های خود باورمند بودند به هر روی به راه خود ادامه دادند.آن دسته هم که در پی ناکامی های خود به دنبال آب و نانی بودند پیرانه سر از اوج کمونیسم و برابری و برادری و جهان - وطنی به حضیض دوران فیودالیته وبازگشتند و پرچم قبیله گرایی و قوم پرستی برافراشتند... .

گفتیم که هویت ایرانیان از سه بخش عمده تشکیل می شود و نوشتیم که اسلامگرایان و غربگرایان (غرب در معنای فلسفی)همواره سعی در زدودن بخش ملی و باستانی کیستی ایرانیان داشتند.سرنوشت اسلامگرایان آن شد که برسمند قدرت سوار شوند ولی در این میان سرکمونیست ها بود که بی کلاه ماند.این بار نیز هرکدام پس از پراکنده شدن در یک گروه قبیله گرا هویت و ملیت ایرانی را هدف قرار دادند و کمونیستها دیروز به تجزیه طلبان عرب و ترکمن و... امروز بدل شدند و جبهه خلق ها و ملل ستم دیده ی ایرانی را به زعم خویش بوجود آوردند.نخستین هدف آنان در زمان کنونی این است که در کنار عناصر سازنده ی هویت ملی ایرانیان (دلبستگی های سه گانه) یک هویت قبیله یی ومن درآوردی ایجاد کنند و با این هویت ساختگی به جنگ ناسیونالیسم ایرانی بروند.دراین میان استفاده ابزاری از اسلام نیز برای آقایان نامطلوب نمی باشد. پس جای شگفتی نیست که کمونیستهایی چون زهتابی،براهنی،فرزانه،هیئت،پس از انقلاب و پس از دهه ی نود به یکباره مسلمان شوند و از سبیل مسلمانی بر ناسیونالیسم ما ایلغار برند.

متاسفانه حاکمیت پس از انقلاب و بویژه در چند سال اخیر پس از دوم خرداد آزادی های بی حد و اندازه یی به گروههای تجزیه طلب قومی در ابراز عقاید و تبلیغ ایران ستیزی داد. مجلات و نشریه ها و سایتهای اینترنتی که حتی زیر لفافه اسلام و دفاع از نظام کار میکردند و انجمن های ادبی و هنری و دانشجویی در سرتاسر کشور به همین منظور شروع بکار کردند و می دانیم که سه دولت آنکارا،باکو . تلاویو چگونه ازراههای گوناگون، غیرمستقیم به گروههای بالا کمکرسانی ویاری میکردند.

همه ی این خیانتها در این چندسال از چشمدولت به دور ماند .خائنان کاشتند،کاشتند،کاشتند تا اینکه حاصل کارهای خود را در این سال برداشتند.

هیچگاه کسی نمی اندیشید توده ی مردم آذری با آن وضع به خیابانها بیایند وبدون آنکه خود متوجه باشند دست به اعتراض بزنند.واخواهی از چه کسی و چه چیز حتی خودشان نیز آگاه نبودند.تنها و تنها موج تحریکها و تطمیع ها بود که باعث بروز جریانات قومی دراین خطه شد.آری اکنونهمه تلاشها و هزینه های بدخواهان ایران به ثمر رسید.ویک عده مردم هیجان زده و خشمگین (از چه چیز؟خدا میداند) به خیابانها آورده شدند و نتیجه آن شد که همه میدانیم و دیدیم... .

ریش سفیدان و جلوداران این گله ها همگی در گذشته اندامانی از جریان چپ بودند.(مجریان تلویزیونی از اندامان سازمان مجاهدین خلق،درختی و حامد ایمان و حسن ارک از طیف کمونیست و بسیاری از دستگیر شدگان در آشوبها از توده یی ها و فدایییان ... ) .

از این پس برهمه گروههاو احزاب ملی بایسته است که به برخی از مسایل توجه بیشتری مبذول دارند:

1- هر چه سریعتر تکلیف خود را با سازمانهای به ظاهر ملی روشن کنند. همکاری های نهضت آزادی (شاخه تبریز)با تجزیه طلبان وبرگزاری نشستهای مشترک با آنان تا پایانه های سال 84 همواره لکه ننگی برکارنامه سرتاپا سیاه نهضتی خواهد بود.

2- حربه سیاسی بخش بزرگی از پان ترکیست ها تبلیغ سیستم اداری فدرال برای ایرانزمین می باشد تا از آن به عنوان سکوی پرتابی برای تجزیه ی کشور استفاده کنند.به یاد داشته باشیم که با پررنگ کردن سیستم غیرمتمرکز کنونی دیگر نیازی سامانه ی ملوک الطوایفی نداریم.پس عدم تمرکز آری ،فدرالیسم نه.

3- بیشترینه ی خانواده ی آذری بایستگی یی به نام آموزش به زبان ترکی برای فرزندان خود حس نمی کنند.وحتی بسیاری از این خانواده ها تا سنین نوجوانی و جوانی با کودکان خود ترکی صحبت نمی کنند.پس آموزش زبان ترکی در مراکز آموزش دولی برای کودکان مطلقا فاقد فایده علمی و اجتماعی است.پذیرش این طرح شوم و شیطانی مقدمه یی خواهد بود برای گسست هویتی نسلهای آینده از سایر همسالان خود در ایران.فرهنگیان ایرانزمین و اصحاب قلم تحت هیچ عنوان و شرایطی نباید زیر بار این دسیسه بروند.

درهمین راستا و برای حراست از نظم و هماهنگی جامعه ایرانی از دولت انتظار داریم موراد زیر در طرحهای مصوب خود مد نظر قرار دهد که به یقین دلخواه و مطلوب بسیاری از آذربایجانی ها نیز هست و هم اکنون بدون اینکه طرح و اجباری درکار باشد خود بسیاری از این موارد را بکار می بندند:

1- هرگونه گفتار و نوشتار به زبانی غیراز زبان ملی و به زبانهای بیگانه در نشستهای رسمی ،همگانی و چاپاک ها (نشریات) در سرتاسر کشور ممنوع،غیرقانونی و در نتیجه جرم اعلام شود . از مجلس شورای اسلامی نیز انتظار می رود موارد مربوط به این گونه جرایم را تصویبو در قانون مجازات اسلامی بگنجانند.

2- هرگونه گفتگو و دیالوگ در مکانهای آموزشی از دبستان تا دانشگاه به زبانهای بیگانه قدغن شود و دولت تمهیداتی را پیش بینی نماید که در صورت اصرار افراد بویژه جوانان به زبانهای بیگانه بتوان با معرفی کردن آنان به مراکز روان درمانی ومشاوره یی مشکل اجتماعی آنان را حل کرد.

3-دوران پیش دبستانی از یکسال به چند سال واز حالت اختیاری به اجباری درآید.در صورت نیاز از کودکان بالای 5سال تا مدتی بصورت شبانه روزی پذیرایی شود.

4-دولت در زمینه ی گسترش صحیح نیم زبانهای محلی و باستانی از قبیل

کوردی،آذری،تالشی و ... همت بیشتری مصروف دارد.

بهار سال ۱۳۸۵ خورشیدی

____________________

توضیحات :

- بسیاری از دست گیرشدگان در آشوبهای خردادماه در همان ساعات نخست اذعان داشتند که از کلیت ماجرا بی خبرند و به علت دریافت بسته های سبز هزار تومانی و به تشویق عده یی مرتکب خرابکاری شده اند.

- بسیاری از خرابکاران در شهر اردبیل از آنسوی ارس به این سو آورده شده بودند.

- در مورد طرح های پیشنهادی اخیر باید گفت اکنون در خیابانهای تبریز و اورمیه و زنجان بویژه در مراکز آموزشی و تفریحی زبان ترکی استفاده نمی شود و مردم وبویژه جوانان خودخواسته به فارسی سخن می گویند. طرح برای موارد استثنایی می باشد.

در صورت یادداشت مطالب دور از فرهنگ و ادب از سوی افراد مدعی ترکی نظرات ایشان حذف خواهد شد.